فدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فدر. [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فادر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به فادر شود. ◄ ج ِ فدور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). صاحب اقرب الموارد، جمع فدور را به ضم اول و ثانی آورده است .
فدر. [ ف َ ] (ع مص ) سرد گردیدن گوشت پخته . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فدر. [ ف ِ ] (اِخ ) نام یکی از کتب افلاطون . (ابن الندیم ).