فدش

فدش . [ ف َ دِ ] (ع ص ) گول و نادان در کار: رجل فدش ؛ مرد گول و نادان در کار. (منتهی الارب ). افرق . (اقرب الموارد).

فدش . [ ف َ ] (ع مص ) سر شکستن کسی را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فدخ شود.