فدوی/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(فَ دَ) [ ع. ] ۱- (ص نسب.) منسوب به فداء؛ فدایی، جان نثار. ۲- بنده، برده.مترادفها و واژههای مرتبطبرخی، جاننثار، فداییواژه قبلی: فدفدواژه بعدی: فدیات