فدیه

(فِ یِ) [ ع. فدیة ] (اِ.) نک فداء.<br>

(فِ یِ) [ ع. فدیه ] (اِ.) نک فداء.

فدیة. [ ف ِدْ ی َ ] (ع اِ) سربها. (منتهی الارب ). آنچه از مال بجای مفدی داده شود. (از اقرب الموارد). ج، فِدی ̍، فِدَیات، مانند سدره و سدرات . (اقرب الموارد). فِدْیَت . رجوع به فدیت شود. ◄ در تداول علوم فدیه و فداء بدلی یا عوضی است که مکلف بدان از مکروهی که به وی متوجه است رهایی یابد. (از تعریفات جرجانی ). مبلغی است که ازبرای غلامان یا اسرا داده میشود. (قاموس کتاب مقدس ). - فدیةالفطر ؛ نیم صاع است از گندم و یک صاع از حبوب دیگر. (منتهی الارب ). آنچه در روز عید فطر برطبق اصول مذهبی بپردازند: خذ علی هدیتک و فدیتک ؛ یعنی بگیر طوری را که بر آن بودی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).