فدیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فدیک . [ ف ُ دَ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). تصغیر فَدَک ... عمرانی گوید: جایگاهی است . (از معجم البلدان ).
فدیک . [ ف ُ دَ ] (اِخ ) ابن سلیمان قیسرانی، مکنی به ابوعیسی . تابعی است . (یادداشت بخط مؤلف ). نام مردی از صحابه . (سمعانی ). فدیکی به وی منسوب است . نام وی در کتاب المصاحف سجستانی آمده است . رجوع به المصاحف ص ١٤٢ شود.
فدیک . [ ف َ ] (اِ) از اعلام اشخاص در قرون اولی اسلام است، و شاید با فاتک نام پدر مانی بی ارتباط نباشد.