فذلک

فذلک . [ ف َ ذا ل ِ ] (ع اِ مرکب ) مأخوذ از تازی، باقی و بقیه ٔ چیزی . (ناظم الاطباء) (آنندراج از شرح خاقانی ). و به اصطلاح اهل حساب، جمع بعد از تفصیل . (آنندراج از شرح خاقانی و مؤید). به اصطلاح اهل دفتر، جمع حساب پس از تفصیل . (ناظم الاطباء) : با حسابم خوش ار فذلکم اوست نی غلام مقر چو مالکم اوست . سنائی . کبری شمر ممالک این سبز بارگاه صغری شمر فذلک این تیره خاکدان . خاقانی . تا حشر فذلک بقا باد توقیع تو دادگستران را. خاقانی . ◄ در کلام علما بمعنی اجمال فصل است . (کشاف اصطلاحات الفنون ). - فذلک شدن ؛ منقضی شدن . سپری شدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : فذلک شد شمار خدمت من بر او از جملگی و گیج گیجی . سوزنی . رجوع به فذالک شود.