فراتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراتین . [ ف ُ ت َ ] (اِخ ) دجله و فرات . رجوع به فراتان شود.
فراتین . [ ف َ ] (اِ) گفتار و سخن آسمانی، چه فراتین نواد بمعنی آسمانی زبان است . به لغت زند و اوستا نوادر زبان را گویند. (برهان ). و تبدیل فرازین است که از دساتیر نقل شده است . (آنندراج ) (انجمن آرا).