فراغ

(فُ) [ ع. ] (اِ.) روشنایی، فروغ.

(فَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) فارغ شدن، دست از کار کشیدن. ۲- در فارسی به معنی آسوده شدن. ۳- (اِمص.) آسایش، آسودگی.

(فِ) [ ع. ] (اِ.) (اِ.) ظرف بزرگ، قدح بزرگ.