فرافکنی

(فَ فِ کَ) (اِمص.) ۱- خوی و خصلت‌هایی خود را ناآگاهانه به دیگران نسبت دادن. ۲- تعارض‌ها و ستیزهای درونی خود را به دنیای خارج نسبت دادن.