فراموشکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراموشکار. [ ف َ ] (ص مرکب ) آنکه خوی فراموشی دارد. فرامشتکار. (یادداشت به خط مؤلف ). ساهی . (مهذب الاسماء). آنکه او را فراموشی بسیار دست دهد. کم حافظه : عقل تو پیری است فراموشکار تا ز تو یاد آرد، یادش بیار. نظامی . و رجوع به فرامشتکار شود.