فراهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ هَ) [ ع. فراهة ] (اِمص.) شادمانی، انبساط، نشاط.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ هَ) [ ع. فراهه ] (اِمص.) شادمانی، انبساط، نشاط.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراهت . [ ف َ هََ ] (ع اِمص ) شأن . شوکت . شکوه مندی . زیبایی . (برهان ). مأخوذ از فراهة عربی به معنی انبساط و شادمانی و شاد گردیدن . در فارسی «فره » و «فر» بدین معنی است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به فراهة شود.
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه