فراهیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراهیه . [ ف َ هی ی َ ] (اِخ )دهی است از بخش مرکزی شهرستان میانه، واقع در شش هزارگزی شمال میانه و شش هزارگزی شوسه ٔ تبریز به میانه . ناحیه ای است کوهستانی و معتدل و دارای ١١٤ تن سکنه . از رودخانه ٔ محلی مشروب میشود. محصولاتش غلات، حبوب و بزرک است . اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند.راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).