فربهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ بِ) (حامص.) چاقی. مق لاغری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ بِ) (حامص.) چاقی. مق لاغری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فربهی . [ف َ ب ِ ] (حامص ) مقابل لاغری . (آنندراج ) : تنت یافت آماس و تو ز ابلهی همی گیری آماس را فربهی . اسدی . لیکن از راه عقل، هشیاران بشناسند فربهی ز آماس . ناصرخسرو. چرب زبان گشتم از آن فربهی طبع ز شادی پر و از غم تهی . نظامی . چوگاو ار همی بایدت فربهی چو خر تن به جور کسان دردهی . سعدی . مکن صبر بر عامل ظلم دوست که از فربهی بایدش کند پوست . سعدی (بوستان ).