فرج تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرج تبریزی . [ ف َ رَ ج ِ ت َ] (اِخ ) بابافرج تبریزی معاصر فقیه زاهد بود. به مقبره ٔ کحیل مدفون است . (تاریخ گزیده ٔ حمداﷲ مستوفی چ لندن ص ٧٨٨). با توجه به اینکه فقیه زاهد تبریزی در ٥٧٢ هَ .ق . درگذشته است فرج تبریزی را نیز باید از مشایخ قرن ششم دانست . رجوع به مأخذ و بابافرج شود.