فرخی سیستانی | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱

بگرستم زار پیش آن کام و هوا گفتا مگری پند همی داد مرا پنداشت مگر کآب نماند فردا نتوان کردن تهی به ساغر دریا