فرخی سیستانی | دیوان اشعار | قصاید (گزیده ناقص) | قصیده شماره ۳۵ - در مدح شمس الکفاه خواجه احمد بن حسن میمندی

سرو ساقی و ماه رودنواز پرده بر بسته در ره شهناز ز خمه رودزن نه پست و نه تیز زلف ساقی نه کوته و نه دراز مجلس خوب خسروانیوار از سخن چین تهی و از غماز بوستانی ز لاله و سوسن همچو روی تذرو و سینه باز دوستانی مساعد و یکدل که توان گفت پیش ایشان راز ماهرویی نشانده اندر پیش خوش زبان و موافق و دمساز جعد او بر پرند کشتیگیر زلف او بر حریر چوگانباز باده چون گلاب روشن و تلخ مانده در خم ز گاه آدم باز از چنین باده و چنین مجلس هیچ زاهد مرا ندارد باز ساقیا! ساتگینی اندر ده مطربا! رود نرم و خوش بنواز غزلی خوان چو حله‌ای که بود نام صاحب بر او به جای طراز صاحب سید احمد آنک ملوک نام او را همی‌برند نماز در جهان هیچ شاه و خسرو نیست که نه او را به فضل اوست نیاز کس نبیند فرو شده به نشیب هر که را خواجه برکشد به فراز مهر و کینش مثل دو دربانند در دولت کنند باز و فراز بر بداندیش او فراز کنند باز دارند بر موافق باز به در دولت اندرون نشود هر که ز ایشان نیافته‌ست جواز گر خلافش به کوه درفکنی کوه گیرد چو تب گرفته گداز ماه را گر خلاف او طلبد مطلب جز به چاه نخشب باز خدمت او گزین که خدمت او خویشتن را کند فزون انداز به در او دو هفته خدمت کن وز در او به آسمان دریاز آسمان برترست ز ابر بلند آسمان یافتی بر ابر مناز آز اگر بر تو غالبست مترس سوی آن خدمت مبارک تاز آب آن خدمت شریف کشد آتش آرزو و آتش آز هیچ شه را چنین وزیر نبود مملکتدار و کار ملک طراز در همه چیزها که بینی هست خلق را عجز و خواجه را اعجاز بر شه شرق فرخست به فال فال او را سعادتست انباز تا ولایت بدو سپرد ملک گشت گیتی چو کلبه بزاز متواتر شده‌ست نامه فتح گشته ره پر مرتب و جماز فتح مکران و در پیش کرمان ری و قزوین و ساوه و اهواز ور نکو بنگری به راه در است نامه فتح بصره و شیراز از پس فتح بصره، فتح یمن وز پس هر دو، فتح شام و حجاز شاد باش‌ای وزیر فرخ پی دل به شادی و خرمی پرداز دوستان را بیافتی به مراد سر دشمن بکوفتی به جواز شکر شاهیت از طراز گذشت می‌خور از دست لعبتان طراز نوبهارست و مطرب از بر گل برکشیده بر آسمان آواز خوش بود بر نوای بلبل و گل دل سپردن به رامش و به گماز خوش خور و خوش زی‌ای بهار کرم در مراد و هوای دل بگراز تو بر این بالش و فکنده خدای از تو اندر همه جهان آواز فرخی بنده تو بر در تو از بساط تو برکشیده دهاز