فرخی سیستانی | دیوان اشعار | قطعات و ابیات بازمانده قصاید | شماره ۱ - قطعه

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم تربیتی کن به آب لطف خسی را گفت یکی بس بود و گر دوستانی فتنه شود آزموده‌ایم بسی را عمر دوباره ست بوسه من و هرگز عمر دوباره نداده‌اند کسی را