فرخی سیستانی | دیوان اشعار | قطعات و ابیات بازمانده قصاید | شماره ۹ - همو راست

همی روی و من از رفتن تو ناخشنود نگر به روی منا تا مرا کنی پدرود مرو که گر بروی باز جان من برود من از تو ناخشنود و خدای ناخشنود مرا ز رفتن تو وز نهیب فرقت تو دو چشم چشمه خون گشت و جامه خون آلود مگر فراق ترا پیشه زرگری بوده ست که کرد دو رخ من زرد فام و زر اندود تو رفتی و ز پس رفتن تو از غم تو خدای داند تا من چگونه خواهم بود