فردمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فردمی . [ ف َ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به بنی الفردم که بطنی است از تجیب . (سمعانی ).
فردمی . [ ف َ دَ ] (اِخ ) رباح بن ذؤابةبن رباح بن عقبةبن عبداﷲ تجیبی الفردمی المصری . از سالم بن غیلان روایت کند و از او ابن عفیر روایت دارد. (لباب الانساب ).