فردوسیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فردوسیه . [ ف ِ دَ/ دُو سی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نوق شهرستان رفسنجان، واقع در ٥٢هزارگزی شمال باختری رفسنجان و کنار راه مالرو رفسنجان به بافق . ناحیه ای است جلگه ای، سردسیر و دارای ٣٠٠ تن سکنه . از دو رشته قنات مشروب میشود. محصولاتش غلات، پسته، پنبه و صیفی است . اهالی به کشاورزی گذران میکنند. از صنایع دستی آنها قالیچه بافی با نقشه، گلیم و کرباس بافی است . راه فرعی و دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
فردوسیه . [ ف ِ دَ / دُو سی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان زبرخان بخش قدمگاه شهرستان نیشابور، واقع در دامنه، معتدل و دارای ٩٨ تن سکنه . از قنات مشروب میشود. محصول آنجا غلات است . اهالی به کشاورزی گذران میکنند.راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).