فرزدقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرزدقی . [ ف َ رَ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به فرزدق .
فرزدقی . [ ف َ رَدَ ] (اِخ ) علی بن فضال بن علی بن غالب المجاشعی القیروانی . عالم به لغت و ادب و تفسیر بود. مدتی در غزنه اقامت جست و سپس به بغداد رفت و چون از احفاد فرزدق بود در آنجا به فرزدقی اشتهار یافت . او راست : التفسیر در بیست مجلد. الاکسیر فی علم التفسیر. شرح عنوان الادب . شجرةالذهب فی معرفة ائمةالادب . نیز وی را ابیاتی است . به سال ٤٧٩ هَ .ق . / ١٠٨٦ م . درگذشت . (از اعلام زرکلی از بغیةالوعاة). و رجوع به علی بن فضال شود.