فرمند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرمند. [ ف َ م َ ] (ص مرکب ) از: فر(= فره ) + مند که پساوند اتصاف است . این لغت مأخوذاز فرهنگ دساتیر است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). در آثار قدما به تشدید ثانی به کار رفته است : به بهرام گفتند کای فرمند به شاهی تویی جان ما را پسند. فردوسی . خدیو زمانه کی فرمند گشاینده گیتی و ضحاک بند. اسدی .