فرهانج
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِ.) ۱- شاخه بزرگی که از درخت ببرند تا شاخههای دیگر برآید. ۲- شاخه درختی که به درخت دیگر پیوند کنند. ۳- شاخه درخت انگوری که آن را در زمین کنند و از جای دیگر تتمه آن را بر آرند؛ عکیس.
(~.) (اِ.) پیرامون دهان از جانب بیرون.
(فَ نَ) (اِ.) بختک، کابوس.