فرهخته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرهخته . [ ف َ هَِ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) ادب کرده و تأدیب نموده باشد. (برهان ). آموخته . مؤدب . (یادداشت بخط مؤلف ) : ای دل من زو بهر حدیث میازار کآن بت فرهخته نیست، هست نوآموز. دقیقی . زشت و نافرهخته و نابخردی آدمی رویی و در باطن ددی . طیان . ◄ ریاضت دیده . ذلول . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به فرهخت، فرهختن و فرهیخته شود.