فروآسودن

فروآسودن . [ ف ُ دَ ] (مص مرکب ) آسودن . برآسودن . استراحت کردن : در آن دیر کهن فرزانه شاپور فروآسود کز ره بود رنجور. نظامی . ◄ خفتن . بخواب رفتن : زمین در سر کشیده چتر شاهی فروآسوده یکسر مرغ و ماهی . نظامی . رج__وع به آسودن شود.