فروافکندن

فروافکندن . [ ف ُ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) به زیر افکندن . پایین افکندن . مقابل برافکندن . (یادداشت بخط مؤلف ) : گر بلندی ْ درِ او کرد چنین پست ترا خویشتن چونکه فرونفکنی از کوه بلند. ناصرخسرو. فروافکند سوی فرزند خویش نبرّد دل از مهر پیوند خویش . نظامی . فروافکند سر در محنت خویش نشسته تشنه و دریاش در پیش . عطار.