فرود

(فُ) [ په. ]<BR>۱- (اِ.) زیر، پایین.<BR>۲- اندرون.<BR>۳- بخش زیرین جایی.<BR>۴- الگوهای ملودیک برای بازگشت به مُدِ اولیه یا مایة اصلی (موسیقی).<BR>۵- توالی آکوردها به عنوان پایان یا تقسیم یک قطعة موسیقیایی.<br>

(فُ) [ په. ] ۱- (اِ.) زیر، پایین. ۲- اندرون. ۳- بخش زیرین جایی. ۴- الگوهای ملودیک برای بازگشت به مُدِ اولیه یا مایه اصلی (موسیقی). ۵- توالی آکوردها به عنوان پایان یا تقسیم یک قطعه موسیقیایی.

فرود. [ ف ُ ] (اِخ ) نام پسر سیاوش برادر کیخسرو که از دختر پیران ویسه بهم رسیده بود. (برهان ). نام پسر سیاوش و جریره . (ولف ) : ورا نام کردند فرخ فرود به تیره شب اندر چو پیران شنود. فردوسی . که دانست نام و نشان فرود کز او شاه را دل بخواهد شخود. فردوسی .

فرود. [ ف ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کوار بخش سروستان شهرستان شیراز، واقع در ١٠٦هزارگزی جنوب باختری سروستان و ٦هزارگزی راه اتومبیل رو شیراز به خفر. در جلگه قرار گرفته و ٤٨١ تن سکنه دارد. از رودخانه ٔ قره آغاج مشروب میشود. نام دیگر این آبادی پارو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

فرود. [ ف َ ] (اِخ ) جایی است . (از معجم البلدان ).

نام مردانه