فرودگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ) (اِمر.)<BR>۱- محل فرود آمدن.<BR>۲- محوطة مخصوص نشستن هواپیما.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ) (اِمر.) ۱- محل فرود آمدن. ۲- محوطه مخصوص نشستن هواپیما.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودگاه . [ ف ُ ] (اِ مرکب ) منزل . (یادداشت بخط مؤلف ). محل فرودآمدن . (آنندراج ). ◄ لشکرگاه و معسکر. (ناظم الاطباء). ◄ نشیمنگاه هواپیما. مهبط. (یادداشت بخط مؤلف ). جایی که هواپیماها در آن فرودآیند و مسافران خود را سوار یا پیاده کنند. مَطار. رجوع به فرودآمدنگاه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی