فروشنده

فروشنده . [ ف ُ ش َ دَ / دِ ] (نف ) بایع. کسی که چیزی را فروخته یا میفروشد. (ناظم الاطباء). بایع. مقابل خریدار. (یادداشت بخط مؤلف ) : نبینید کایدر فروشنده ام ؟ ز بهر خور خویش کوشنده ام ؟ فردوسی . فروشنده ام هم خریدار جوی فزاید مرا نزد کس آبروی . فردوسی . فروشنده ام هم خریدار نیز فروشم، بخرم ز هر گونه چیز. فردوسی . فروشنده ٔ گوهر آمد پدید متاع ازفروشنده باید خرید. نظامی . رجوع به فروش شود.