فروهیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروهیده . [ ف ِ دَ / دِ ] (ص ) ظاهر و آشکار. ◄ با شکوه و شأن و شوکت . (برهان ).
فروهیده . [ ف َ دَ / دِ ] (ص ) خردمند و عاقل ودانا. (برهان ). پسندیده . (فرهنگ اسدی ) : هرکه فرهنگ از او فروهیده ست تیزمغزی از او نکوهیده ست . عنصری (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).