فروکنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروکنده . [ ف ُ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کنده و ریخته . کشیده و کنده . - فروکنده موی ؛ کسی که موی سرش کنده شده باشد : به بالا چو سرو و چو خورشید روی خراشیده روی و فروکنده موی . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروکنده . [ ف ُ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کنده و ریخته . کشیده و کنده . - فروکنده موی ؛ کسی که موی سرش کنده شده باشد : به بالا چو سرو و چو خورشید روی خراشیده روی و فروکنده موی . فردوسی .