فرک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرک . [ ف ِ رَ ] (اِخ ) جایی است . (منتهی الارب ). و در شعری مذکور است . (از معجم البلدان ).
فرک . [ ف ِ ] (اِخ ) قریه ای است در نزدیکی کلواذا. ابونواس آن را در شعر خود آورده است . (معجم البلدان ).
فرک . [ ف َ ] (اِخ ) از قرای اصفهان . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).