فریبیدن

فریبیدن . [ ف ِ / ف َ دَ ] (مص ) فریفتن . (آنندراج ) (انجمن آرا). فریب دادن . گول زدن : بدین تخت شاهی مخور زینهار همی خیره بفریبدت روزگار. فردوسی . چو با او نشاید نبرد آزمود به چیز فراوانش بفریب زود. اسدی . چو طاووس خوبی، اگر دین بیابی وگر تنت بفریبدت همچو ماری . ناصرخسرو. آن را که چنین زنیش بفریبد شاید که خرد بمرد نشمارد. ناصرخسرو. به دین و کفر مفریبم کزین پس مرا هم کفر و هم ایمان تو باشی . خاقانی .