فریسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ س) [ ع. فریسة ] (ص.)<BR>۱- مؤنث فریس.<BR>۲- شکاری که کشته و از هم دریده شده باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ س) [ ع. فریسه ] (ص.) ۱- مؤنث فریس. ۲- شکاری که کشته و از هم دریده شده باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فریسة. [ ف َ س َ ] (ع ص، اِ) مؤنث فریس . ◄ فریسةالاسد؛ آنچه شیر آن را بشکند و این وزن فعیلة به معنی مفعولة و تاء تأنیث برای معنی مبالغه است مثل نصیحت . ج، فرایس . (از اقرب الموارد).