فریفتن

فریفتن . [ ف ِ / ف َ ت َ ] (مص ) پهلوی فرفتن . فریبیدن . فرهیفتن . فریب دادن . گول زدن . گمراه کردن . (فرهنگ فارسی معین ). بازی دادن . (یادداشت بخط مؤلف ). این کلمه مصدر ماضی است و مضارع و امر آن از فریبیدن اشتقاق می یابد : همانا دلش دیو بفریفته ست که بر بستن من چنین شیفته ست . فردوسی . تو با تاج و با تخت نشکیفتی خرد را بدینگونه بفریفتی . فردوسی . امیر مسعود عبدوس را فراکرد تا که کدخدایان ایشان را بفریفت . (تاریخ بیهقی ). و در نهان حاجبش را طغرل که وی را عزیزتر از فرزندان داشتی بفریفتند. (تاریخ بیهقی ).بجای آوردند که ایشان را فریفته اند. (تاریخ بیهقی ). ترا به مهره و حقه فریفتند ایراک چو حقه بی دل و مغزی، چو مهره بی سر و پا. خاقانی . ◄ فریب خوردن . گول خوردن . (فرهنگ فارسی معین ) : خرد را کنی بر دل آموزگار بکوشی که نفریبی از روزگار. فردوسی . پیری عالم نگر و تنگیش تا نفریبی به جوان رنگیش . نظامی . مرا آن به که از شیرین شکیبم نه طفلم تا به شیرینی فریبم . نظامی . نفریبی به آشنایی کس کس خود تیغ خودشناسی بس . نظامی .