فزاینده

(فَ یَ دِ) (ص فا.) افزاینده.<br>

(فَ یَ دِ) (ص فا.) افزاینده.

فزاینده . [ ف َ ی َ دَ / دِ ] (نف ) افزاینده . افزون کننده . (یادداشت بخط مؤلف ) : پرستنده باش و ستاینده باش بکار پرستش فزاینده باش . فردوسی . همان آفریننده ٔ هور و ماه فزاینده ٔ بخت و تخت و کلاه . فردوسی . تو شاهی و مابندگان توایم بخوبی فزایندگان توایم . فردوسی . بمردی فزاینده ٔ عز مؤمن بشمشیر کاهنده ٔ کفر کافر. فرخی . - تری فزاینده ؛ آنچه رطوبت را زیاد کند : شربتهای خنک هم زداینده هم تری فزاینده باید. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). - فزاینده مهر . رجوع به این ترکیب شود. ◄ زیاد شونده . بسیارشونده . افزاینده . (یادداشت بخط مؤلف ) : همه دانش او راست ما بنده ایم که کاهنده و هم فزاینده ایم . فردوسی . عمر و تن تو باد فزاینده و دراز عیش خوش تو باد گوارنده و هنی . منوچهری . بختش هر روز فزاینده باد دستش هرگاه گشاینده باد. منوچهری . رجوع به افزاینده شود.