فسرده

(فَ یا فُ یا فِ سُ دِ) (ص مف.) = افسرده<BR>۱- پژمرده.<BR>۲- یخ زده، منجمد.<br>

(فَ یا فُ یا فِ سُ دِ) (ص مف.) = افسرده ۱- پژمرده. ۲- یخ زده، منجمد.

فسرده . [ ف ُ / ف ِ س ُ دَ/ دِ ] (ن مف ) منجمدگردیده و بسته شده . (برهان ). اسم مفعول از فسردن . (حاشیه ٔ برهان چ معین ) : هم از گنج صد در خوشاب جست که آب فسرده ست گویی درست . فردوسی . اندر زمستان خربزه های فسرده و نیم خام میخوراند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). گر داشت خصم ناری چون نار صد زبانی چون خاک شد فسرده چون باد شد مجالش . خاقانی . چو موم محرم گوش خزینه دار توام نیم فسرده مرا ز آتش عذاب متاب . خاقانی . ساقی منشین بمن ده آن می کز خون فسرده برکشد خوی . نظامی . کسی کز عشق خالی شد فسرده ست گرش صد جان بودبی عشق مرده ست . نظامی . ترکیب ها: - فسرده آتش . فسرده بیان . فسرده پستان . فسرده خاطر. فسرده دل . فسرده رحم . فسرده شدن . فسرده شهر. فسرده قدم . فسرده گشتن . رجوع به همین مدخل ها در ردیف خود شود. ◄ دل سرد گردیده و سردشده یعنی که دست و دل کسی به کاری نرود. (برهان ). غمگین . متأثر : خورشید چون فسرده حبیبی که با حبیب گاهیش جنگ و صلح و گهی وصل و جد بود. منوچهری . فسردگان را همدم چگونه برسازم فسردگان ز کجا و دم صفا ز کجا. خاقانی . دل در مغاک ظلمت خاکی فسرده ماند رختش به تابخانه ٔ بالا برآورم . خاقانی . مرا بی عشق دل خود مهربان بود چو عشق آمد فسرده چون توان بود؟ نظامی . ◄ بهم خورده . از رونق افتاده . آشفته : ابراهیم پیدا آمد سواری دویست و سه صد و تجملی دریده و فسرده . (تاریخ بیهقی ). ◄ ناچیز. بی ارزش . مردم دون و ناکس : معجم عنانکش سخن توست گرچه دهر با هر فسرده ای بوفا همرکاب شد. خاقانی . ◄ مرده . کشته شده : عجب نیست کز کام شیر فسرده همی آب ریزد به ایوانت اندر. خاقانی . ◄ به معنی شکاری هم به نظر آمده است . (برهان ).