فسرده دل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فسرده دل . [ ف ُ / ف ِ س ُ دَ / دِ دِ ] (ص مرکب ) کنایت ازمردم دل افسرده و دل مرده باشد. (برهان ) : نزد فسرده دلان قاعده کردن چو ابر با دل آتش فشان چهره دژم داشتن . خاقانی . فسرده دلان را درآیدبه کار غم آلودگان را شود غمگسار. نظامی . ◄ کنایت از مردم سخت دل و بی مهر هم هست . (برهان ).