فسوس آمدن

فسوس آمدن . [ ف ُ م َ دَ ] (مص مرکب ) حیف آمدن . دریغ داشتن از کاری : بجز بر آن صنمم عاشقی فسوس آید که جزبر آن رخ او عاشقی کیوس آید (کذا). دقیقی .