فضل بصری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فضل بصری . [ ف َ ل ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن فضل القضبانی النحوی البصری . در نحو و لغت و عربیت فاضل بود، کتابی در نحو نوشت و او راست : حواشی صحاح و کتاب الامالی و کتاب الصفوة فی اشعار العرب . (از روضات الجنات ص ٥٢٤). از مردم بصره و نابینا بود. وفاتش بسال ٤٤٤ هَ . ق . / ١٠٥٢ م . اتفاق افتاد. (از الاعلام زرکلی ).