فضل بن ربیع

فضل بن ربیع. [ ف َ ل ِ ن ِ رَ ] (اِخ ) فضل بن ربیعبن یونس . وزیری ادیب و دوراندیش بود. پدرش وزیر منصور عباسی بود و در زمان هارون الرشید به دوران وزارت برامکه از بزرگان دشمنان آن خاندان گردید. پس از برامکه وی عهده دار وزارت شد و تا مرگ هارون در مقام وزارت باقی بود و امین هم او را در وزارت باقی گذاشت و پس از پیروزی مأمون در سال ١٩٦ هَ . ق .پنهان شد، ولی مأمون او را بخشید. وی به سال ٢٠٨ هَ . ق . / ٨٢٤ م . در طوس درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).