فضیحت

فضیحت . [ ف َ ح َ ] (ع مص ) فضیحة. رسوا کردن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ). ◄ (اِمص ) آشکاری عیب کسی . (از اقرب الموارد). رسوایی و بدنامی . ج، فضائح . (فرهنگ فارسی معین ) : و هرآینه در معرض فضیحت عامه افتد. (کلیله و دمنه ). فضیحت خویش بدید. (کلیله و دمنه ). که فضیحت بود بروز شمار بنده آزاد و خواجه در زنجیر. سعدی .