واژه جو

فطحیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فطحیه . [ ف َ حی ی َ ] (اِخ ) افطحیه . معتقدین به امامت عبداﷲبن امام جعفرصادق (ع ) ملقب به افطح الرأس یا افطح الرجلین . (از خاندان نوبختی ص ٢٦٠). ◄ فطحیه ٔ خالص فرقه ای از فطحیه که امامت دو برادر را در صورتی که اکبر آنها پسری نداشته باشد جایز میشمردند و بهمین نظر بعد از امام یازدهم جعفربن علی برادر آن حضرت را امام می پنداشتند. (از خاندان نوبختی عباس اقبال ص ٢٦١).

معنی فطحیه | واژه جو