فظاظت/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(فَ ظَ) [ ع. فظاظه ] ۱- (مص ل.) درشت خوی و بد زبان شدن. ۲- (اِمص.) درشت خویی، بدزبانی.واژه قبلی: فظواژه بعدی: فظاعت