فظاعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فظاعة. [ ف َ ع َ ] (ع مص ) به رسوایی انجامیدن کار. ◄ از حد درگذشتن در رسوایی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به فضاحت شود.