فعل پذیر

فعل پذیر. [ ف ِ پ َ ] (نف مرکب ) دارای انفعال . (یادداشت مؤلف ). آنچه قبول فعل کندو از قوه به فعل درآید. (فرهنگ فارسی معین ) : پنداری که این قوت حیوانی به قیاس با زندگی اندامها را فعل پذیر میکند، یعنی پذیرای زندگانی و این معنی را به تازی انفعال گویند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).