فعلة

فعلة. [ ف َ ع َ ل َ ] (ع اِ) ج ِ فاعل . کارگران و بیشتر آن دسته که در کار گل باشند. در تداول فارسی زبانان به معنی مفرد آید. (از یادداشتهای مؤلف ). بصورت صفت غالباً بر کارگرانی که در کار گل و حفاری و مانند آن باشند اطلاق شود. (از منتهی الارب ). ج ِ فاعل . (اقرب الموارد).

فعلة. [ ف َ ع ِ ل َ ] (ع اِ) خوی و عادت . (منتهی الارب ). عادت . (اقرب الموارد). ◄ کردار. (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ).

فعلة. [ ف َ ل َ ] (ع اِ) یکبار از کاری : کانت منه فعلة حسنة او قبیحة. (اقرب الموارد).