فقری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فقری . [ ف ُ را ] (ع اِمص ) عاریه دادن شتر برای بار بردن یا سواری . (از اقرب الموارد). اسم است افقار را. (منتهی الارب ).