فلات
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ) (اِ.) تار، تار پارچه. مقابل پود.
(~.) [ ع. فلاه ] (اِ.) ۱- دشت بی آب و علف. ۲- دشتی که ارتفاعش از دویست تا پنج هزار متر باشد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ) (اِ.) تار، تار پارچه. مقابل پود.
(~.) [ ع. فلاه ] (اِ.) ۱- دشت بی آب و علف. ۲- دشتی که ارتفاعش از دویست تا پنج هزار متر باشد.