فلاسنگ

فلاسنگ . [ ف َ س َ ] (اِ) بیابان . (آنندراج ) (غیاث ). ◄ به معنی فلاخن است، و آن چیزی باشد که از پشم بافند و بدان سنگ اندازند. (برهان ). آیا مصحف قلماسنگ نیست ؟ (یادداشت مؤلف ) : گفت سلاحت کجاست ؟ گفت سلاح من فلاسنگ است ... یک سنگ برآورد و گفت بنام خدای ابراهیم، و در فلاسنگ نهاد. (تفسیر ابوالفتوح رازی ). معنی اندر شعر جز با خبط نیست چون فلاسنگ است و آن را ضبط نیست . مولوی .